79 
droogloopen; de tegengehouden visch kan dan gemakkelijk met 
een schepnetje gevangen worden. Op M ad o era schijnen deze 
bëngbëngs ook bekend te zijn. 
Hier treft men echter (als bandjang) ook reeds iets meer gecom¬ 
pliceerde vischtuigen aan, waarbij zich n.1. op het diepste gedeelte 
der omheinde ruimte een klein vak met nauwen ingang bevindt, 
dat eveneens door steenen dammetjes omringd is en waarin zich 
bij laag water de visch verzamelt. Hier is dus reeds een soort 
van fuik te herkennen. 
Wanneer nu voor de wanden der fuik in plaats van steenen 
wide gebruikt wordt, dan krijgt men toestellen, die overeenkomen 
met de op blz. 63 vv. beschreven tjagërs, waarbij evenwel het 
zaknetje door een kamer met vertikalen, spleetvormigen ingang ver¬ 
vangen is (fig. 17). In den regel bestaan hierbij ook de vleugels uit 
Fig. 17. Plattegrond van een fuikvormige tjagër. 
wide; soms echter zijn ze verlengd door uit takjes bestaande 
palissaden (bandjang rentjek van Pasoeroean, volgens VAN 
der Pauwert; pl. XV) of zijn ze van koraalsteen opgebouwd 
(bengbeng van B e s o e k i ?). 
Het meest treft men deze fuiken, als tjager (tjageran), Mad: 
togoer, in de Straat van Madoera aan. Evenals de vroeger 
