98 
in riviermonden kakap gevangen, in Bangkalan vangt men er 
langs de kust kleine vischjes mee. 
Het toestel bestaat uit een kleine prauw, hetzij een uitgeholden 
boomstam en dan meestal een pr. djaten (Midden- en Oost- 
Java en Bangkalan), hetzij een klein model van de boven 
onder de derde rubriek (blz. 32) besproken vaartuigen (West- 
Java), langs wier eene boord een wit geverfd planken schot 
zoodanig hellend aan gebracht is, dat de vrije rand ervan in het 
water komt. De prauw wordt ’s nachts langzaam voortgeroeid; 
de visch schrikt van de helderwitte kleur van het schot, springt 
op en komt in de prauw terecht. Om het overspringen van de 
visschen te beletten en tevens als tegenwicht voor het schot is 
aan de andere zijde van het vaartuigje een schuin opstaand 
rasterwerk aangebracht. 
In K ra wang zijn, volgens de beschrijving in het artikel 
„Zeevisscherijen .schot en rasterwerk vervangen door een aan 
beide zijden af hellend wit geverfd raam van bamboe. In C h e r i b o n 
(de Bruijn Kops) en in Djoeana (Indische Gids, 1. c.) zouden 
de visschen door vuur aangelokt worden. 
Pantjalan. — Op blz. 3 is reeds melding gemaakt van de dikwijls 
ook door vrouwen en kinderen uitgeoefende zgn. karangvisscherij 
(„rangkarang” in Bangkalan, volgens van Leeuwen) op 
