ARANEAE ET ORIBATIDAE EXPEDITIONIS IN SIBERIAM ARCT1CAM OCCIDENTALEM 
13 
Hilaira mirabilis (L. Koch). 
Tab. I, fig. 18. 
Erigone mirabilis L. Kocli, Aracbnidea aus Sibirien cet. 1879, p. 49, t. 2, f. 4. 
Epigyne liiiius speciei processum format corneum, subter 0*48 mm., supra 0’38 loogum, 
basi 0 45, ad apicem 0'24 latum (iu exemplo cephalothorace Г8 mm. lougo), iusigniter 
complauatum, apice truncatum et modice, inaequabiliter excavatum; apex truncatus margine 
circumdatur augusto, acutiusculo, humili in parte inferiore (a ventre aversâ), altiore, cras- 
siore, obtuso in lateribus et ex parte supra, hic ceterum late interrupto; fundus foveae huuc 
in modum defiuitae in lineâ medianâ levitcr carinatus est, ad cariuam utrimque in tuber- 
culum elevatus humile, rotundatum, pone angustatum et plus minusve evidenter in parietcm 
epigynae superiorem productum. 
Yallis fl. Niada-jaha, 21. VIII. 1909, femina. 
Hilaira glacialis (Thor.). 
Tab. I, fig. 23. 
Erigone glacialis Thorell, Om Arachnider frân Spetsbergen oeh Beeren-Eiland, 1871, p. G94. 
Epigyne variât paulo forma. Partes foveae, quas in opusculo «Araneae et Oribatidae 
expeditionum Rossicarum in insulas Novo-Sibiricas cet.» inscripto, p. 26, maculas fundum 
foveae ornantes dixi, révéra partes sunt parietis epigynae externi cornei iu foveam inflexae 
et impressae; pars earum antica non semper leviter tumida est (in tuberculum humile 
elévata). 
Prope lacum Stschutschje, 25. VII, ad fl. Ljubi-jaha, 29. VII. 1909. feminae. 
Hilaira incondita (L. Koch). 
Tab. I, fig. 15. 
Erigone incondita L. Koch, Arachniden aus Sibirien cet., 1879, p. 66, t. 2, f. 17 (Ç). 
Etiam huius speciei epigyne paulo nmtabilis est et fortasse rarius eam formant habet, 
quam descripsi et delineavi in «Araneae et Oribatidae expeditionum Rossicarum cet.» Figura 
62 ibi prolata non totuni latus posticum epigynae repraesentat; omissa est in eâ pars lateris 
huius suprema, cum ventre contingens, quae in epigynâ paulo levatâ solum conspicitur. Ut 
in specie praecedenti paries epigynae corneus externus pone inflexus est et impressus in 
foveam epigynae, in cuius parte inferiore usque fere ad lineam mediam extenditur; in exem- 
plis a Cel. Pli. Zajcew lectis partes hae parietis non contingunt inter se, ut iu exemplo 
inter fluvios Jana et Lena capto, quod 1. c. descripsi, sed spatio angusto distinguuntur, ven- 
trem versus primum subito a se discedunt, tum rétro (et denique paulo intus curvantur) 
