4jy 
De SfICIB C^VADAM CHONDRULAI. 
Chondriuae hxcxnobisappellataJJ/ecies s 
foti < oblonga & aliquantulum afperapiomtt, adnatis ve - 
luti exiguis alis ramofa , Cornu (erui dicta herba, quam 
Cmnopum vocant, fatis fimilid ; <jr illttts [re 
ntodo y per hunym decumbentta^amcri aliquanto maiora 
kc longiora ; ititer qua caukcult tenues ; culmtnanttbus in 
fummo capitulis-, exparuts candicatibus,&argetiteopro- 
pewodumfttlgoreJftendentibus ,fqua»:is cempafttflofiuB 
e quibus nr odeum multiplices, Cichorq amult, colore pul¬ 
chre candeo, tenuis & oblonga radix.Efftuit e vulneratis 
caulibus & radice Itqttor laciet candoriS. 
Se famoides minus nonnullis effe videtur. Parum tamis 
cum Sefiwoide conuenit. Scfamoides vtrunq' 3 ab aliqua 
cum Sefitniojimilitudine nome babetdfta vero herba nul¬ 
lam refert. Nos ad ChondrtlUgenera citius referendam 
exiflmautmus. 
Flo, es etenim habet fomta &'colere Cichorij: liquore 
qualem Cfwidrilla. Non tamen ea decaufx vna earu eft 
qua d Diofcoride defeributur fed ipfis affinis.Neque enim 
alienum pUtres vttius herba ffrecies effe, quam d Diofcori- 
de referantur, Quotidiana ftquidem ofiendit obferuatio, 
herbarum multarum genera multo plura reperiri, quam 
veteribus cognita fuerint. 
Qubd fi autem hanc herbam Mattinolm pro Sefamoi- 
ie minori depingit , iconem eitu non bene pictor cxprejftt. 
abftfa enimpnbus,f*U exhibentur capitula. 
f-i D. 
