- 16 - 
physische en mechanische eigenschappen van den grond. Hoe het 
werkt op sawah’s, wanneer het met het bevloeiingswater daarop 
wordt gebracht, zal in het derde hoofdstuk nog nader worden be¬ 
handeld. 
In de tweede plaats worden thans besproken: de roode grond, 
en wat daaronder ligt. 
Men kan, gelijk boven reeds werd aangeduid, in de onderwerpe- 
lijke streek onderscheiden: oude eruptiegesteenten (diabasen, oude 
andesieten enz.) en bijbehoorende lava’s en tuffen, jonge eruptiege¬ 
steenten (andesieten, veelal met glasbasis) met bijbehoorend los vul¬ 
kanisch materiaal, en dan breccien en conglomeraten. 
Deze geologisch betrekkelijk ver van elkaar staande vormingen 
worden hier over een kam geschoren, omdat ze allen, uit basische 
silicaten zonder kwarts bestaande, bij ver weering gelijksoortige pro¬ 
ducten opleveren, n.1. de roodbruine tot bruingele stof, die men 
vroeger roode klei of bergklei noemde, maar die tegenwoordig (er 
zit maar zeer weinig klei in) onder den naam lateriet (in ruimen 
zin) wordt samengevat. 
Aangezien de bovengenoemde oudere en jongere vulkanische ge¬ 
steenten allen een zeer overeenkomstige chemische samenstelling 
hebben, d. w. z. in hoofdzaak uit dezelfde mineralen bestaan, waar¬ 
van veldspaath, augiet, hoornblende en magneetijzer zeker wel de 
voornaamste zijn, kan men gemakkelijk inzien, dat ze bij verweering 
onder dezelfde klimatologische voorwaarden, producten leveren, die 
slechts weinig hunnen verschillen. De hoofdverschillen zitten dan 
ook in den graad van verweering . 
Het eindprodukt bestaat hierbij uit weinig anders dan min of 
meer waterhoudend ijzeroxyd en aluminiumoxyd, een mengsel, dat, 
wanneer het voldoende aluminiumoxyd bevat, om er aluminium uit 
te bereiden, bauxiet wordt genoemd, maar anders eenvoudig lateriet 
heet. Dit eindproduct is volkomen onvruchtbaar, er zitten in het 
geheel geen plantenvoedingsstoffen meer in. Gelukkig daarom, dat 
het slechts zelden wordt bereikt; bedekking met plantengroei houdt 
n.1. deze volledige verweering tegen, en plantengroei zal bijna overal 
voorkomen, omdat alle tusschenstadia zich juist kenmerken door 
i 
