— 30 
Vergelijkt men nu telkens de bijeenbehoorende getallenparen, 
dan zouden die getallen steeds ongevear gelijk moeten zijn, indien 
de boven gestelde hypothese juist ware. Dit nu komt maar zelden 
uit. In slechts 63 van de 249 keer vindt men een afwijking van 
minder dan 10 %; in de overige gevallen is deze grooter. Maar, 
wat meer zegt, de afwijkingen liggen niet in even grooten getale 
boven, als onder de één; bij de helft van het aantal paren bedraagt 
het middelste getal 70 tot 90 % van den middelevenredige. Dit 
beduidt dus dat in al die gevallen de afwijkingen der groote waar¬ 
den, der liooge slibcijfers, nog grooter zijn, dan volgens een meet¬ 
kundige reeks zou worden verlangd. 
Bij nader toezien blijkt nu nog dit. Naarmate de verhouding 
Midd Evt ' ^ 7 kleiner is, blijkt het, (zij het ook in ruwe trekken), dat 
de middenevenredige kleiner is, dus ook de slibcijfers in’t algemeen 
kleiner zijn; kleine cijfers zijn dan regel, de liooge bandjircijfers in 
zekeren zin uitzonderingen. Zijn echter de slibcijfers door de bank 
hoog, dan is ook hun middenevenredige hoog, maar blijkt nu veelal 
lager dan het middelste getal te zijn. In dat geval zijn dus de lage 
slibcijfers lager dan door de meetkundige reeks zou worden verlangd, 
en we zouden ze dus evengoed als buitengewone cijfers moeten be¬ 
schouwen, als de hooge ingeval van over ’t algemeen kleine slibcijfers. 
Na deze algemeene beschouwing meen ik — voor zoover het iedere ri¬ 
vier op zich zelf betreft, en de berekening van een eventueel gemid¬ 
delde — te kunnen volstaan met een verwijzing naar de navolgende 
tabellen, waarin de slibcijfers, alleen in groepen vereenigd, voorkomen. 
Men kan daaruit met evenveel, — of even weinig, — nauwkeurig¬ 
heid aflezen, welk karakter de slibafvoer der verschillende rivieren 
draagt, en welke rivieren men als de slibrijkste heeft te beschouwen. 
Van iedere reeks is het hoogste aantal groot vet gedrukt, maar 
bovendien zijn alle cijfers, die zich opnieuw uit de reeks verheffen, 
en die dus in een graphisehe voorstelling *) een nieuwen top ople¬ 
veren, ook door een grooter cijfer onderscheiden. Men zal dan — 
als een regel die in zeer vele gevallen opgaat, — kunnen opmerken, 
hoe bijna altijd twee toppen, soms meer, voorkomen, die op een 
1). Voor Oost- en Westmoesson, ’s morgens zoowel als ’s avonds, hierbij 
gevoegd; maar aangezien dit gesommeerde cijfers van 4 en 6 maanden zijn, 
ziet men weinig van de secundaire toppen. Zie achter! 
i 
