— 49 
a. 27 Maart a.v. Debiet: 164 -f- 180 = 344 M 3 . Slibgehalte 
6026 g/M 3 .; 
b. 20 April a.v. Debiet: 162 -f- 184 = 346 M 3 . Slibgehalte 
2112 g/M 3 . 
en daarbij in aanmerking neemt, dat: 
a. 26 Maart de Serajoe hevig bandjir, maar de Begaloeh langen 
tijd laag water had; en 
b. 19 April de Begaloeh flink bandjir, doch de Serajoe langen 
tijd laagwater had; dan neigt men ertoe te zeggen: 
die 6026 g/M 3 . waren te wijten aan de Begaloeh 
en „ 2112 „ „ „ „ „ „ Serajoe, 
in overeenkomstige omstandigheden. De Begaloeh levert dus meer 
slib. Het is echter, zoodra men in deze richting meerdere cijfers 
uitzoekt, duidelijk, dat hier van een „regel” — zelfs van een regel, 
die nogal wat uitzonderingen toelaat — weinig sprake kan zijn. 
Yeel duidelijker staan de zaken in het stroomgebied der Pekatjangan- 
rivier. Deze toch krijgt — volgens hetgeen in het eerste hoofdstuk 
van dit geschrift (pag. 5) werd medegedeeld — haar water in hoofd¬ 
zaak van de K. Broekah, en de K. Bombong, en last not least — 
niet wat de hoeveelheid water, maar tvel wat de hoeveelheid slib 
aangaat — van de eigenlijke K. Pekatjangan en Rogodjaja. 
De K. Broekah ontleent haar water in hoofdzaak aan de omgeving 
van Kalibening, de K. Bombong aan de streek O. daarvan; de K. 
Pekatjangan en K. Rogodjaja hebben hun oorspronggebied weer 
meer Z. en Z. O. van de vorige. 
Nu is de regenval geregeld aangeteekend : 
l e . te Kalibening; 2 e . te Djilegong, een plaatsje, eenige palen W. 
van Karangkobar gelegen, maar juist O.N.O. naast het oorspronggebied 
van Pekatjangan en Rogodjaja; 3 e . te Wonodadi, dus vlak bij Liangan. 
Is dus de in ’t eerste hoofdstuk gestelde hypothese juist, dat de 
Broekah en Bombong betrekkelijk onschuldig zijn, de Pekatjangan 
echter de aanbrengster van de massa’s wadas simping, dan moet 
een hevige regen te Kalibening een bandjir geven met weinig 
slib; zware regen te Djilegong daarentegen bandjir met hoog slib¬ 
gehalte. Combinaties kan men nu gemakkelijk zelf maken, en de 
4 
