— 53 — 
mededeelingen daaromtrent, schuilen — alleen deze verklaring geven, 
dat in het stroomgebied in kwestie blijkbaar veel terrein voorkomt, 
dat het opvallende regenwater in groote hoeveelheden onmiddellijk 
laat wegzakken, om het reeds na korten tijd, 24 uur, weer aan de 
riviertjes in de ravijnen af te staan. Dit verschijnsel is niets nieuws, 
en kan op vele punten van Java geregeld worden gadegeslagen. 
Ik bepaal mij dus tot de volgende globale opmerkingen: 
Hevige regens bij Djilegong en bij Pedjawaran vermeerderen het 
slibgehalte sterker dan zulke bij Tempoeran en Karangkobar. De K. 
Oerang en K. Bodjong zijn dus de slibaanbrengers. De hoogste 
cijfers krijgt men bij algemeene regens over het geheele stroomgebied, 
want dan stijgt het debiet het meest, en daarmede de stroomsnelheid; 
zoodoende kan het fijne zand niet tot bezinking komen en wordt 
zwevende meegevoerd, terwijl bovendien nog vele steenen worden 
fijngemalen. 
Het stroomgebied der K. Toelis wordt vrijwel volledig ingesloten 
door den vierhoek, die de 4 regenwaarnemingsstations Pagentan, 
Diëng, Wonosobo en Bandjarnegara tot hoekpunten heeft. Verbindt 
men Pagentan met Wonosobo, dan levert het terrein van den N.O. 
driehoek niet veel anders dan bruin slib en zand; de Z.W. driehoek 
omvat echter om en bij zijn zwaartepunt een streek, die eveneens 
wadas simping kan leveren. En zoo ziet men de K. Toelis, al 
naar de regen meer hooger op, dan wel meer in den benedenloop valt, 
nu eens een bandjir met bruin water vertoonen, dan weer een bandjir 
met grijswit slib water van het karakter van het Merawoewater. 
Ook hier laat zich het verband tusschen slibgehalte en aard van 
het slib eenerzijds, en den regenval in ’t stroomgebied anderzijds, 
aantoonen met tabellen in den trant van die, welke voor de K. 
Pekatjangan werden gegeven. Daar deze tabellen echter geen nieuwe 
gezichtspunten openen, worden ze hier niet verder afgedrukt. 
Om dezelfde reden blijven ook verdere tabellen ten opzichte van 
de Serajoe bij Sodjokerto achterwege, te meer, daar hierover reeds 
een en ander werd medegedeeld op blz. 48 en 49. 
Dat te Djenggawoer het slibgehalte het meest verhoogd wordt 
door bandjirs in de Merawoe, minder door de Toelis, omdat die een 
zooveel kleiner debiet heeft, en eveneens minder door bandjirs in de 
