66 
Interessanter dan het reeds bovengenoemde feit, dat de hygros- 
copiciteit voor vulkanisch slib (So—Lb) grooter blijkt te zijn, 
dan van het echte wadas-simping-slib (Li—Tjl), is van deze tabel 
misschien wel de uitkomst, dat met stijgend slibgehalte van het 
water, dus van I naar IY, het slib niet doorloopend zandiger, met 
een afnemend wateraantrekkend vermogen wordt, maar dat algemeen 
III meer water aantrekt dan II. Om het vreemde der uitkomst 
werden alle bepalingen dienaangaande, talrijke malen herhaald; 
steeds werd dezelfde uitkomst verkregen. Te verklaren is, dunkt 
mij, deze eigenaardigheid, door aan te nemen, dat het slib II 
(100 —1000) van slibrijk laagwater afkomstig is, III (1000—10000) 
van de kleinere bandjirs tengevolge van flinke regens, die veel slib 
in de rivieren hebben gebracht. Daarmede zou dan echter weer 
een kwalitatief verschil tusschen laagwater en bandjirs zijn ingevoerd, 
gelijk ook reeds werd aangeduid bij de bespreking der gemiddelden 
van het slibgehalte. (Zie pag. 30 en 31). 
Om gevaarlijke conclusies te vermijden, werden van deze monsters 
nogmaals mechanische analyses uitgevoerd. Daar echter van de 
monsters I niet genoeg stof voorhanden was, zoo werden alleen de 
groepen II, III en 1Y uitgeslibd, alhoewel niet zoo ver gaande 
verdeeld als het schema van pag. 56 zou verlangen. 
Achteraf beschouwd, zou een splitsing der fijnste fractie in wat 
wel-, en wat niet bezinkt in 24 uur of 1 week, vermoedelijk nog 
belangrijke verschillen hebben gegeven. De resultaten zijn echter 
reeds duidelijk genoeg: (Zie overstaande blz.). 
Al ontbreekt ook de I e groep (0 —100 m/L), toch blijkt voldoende, 
hoe over ’t algemeen de regel geldt: hoe meer slib per L., hoe 
grover het slib. Toch zijn enkele merkwaardige uitkomsten de 
moeite eener afzonderlijke vermelding waard. 
Beschouwen wij allereerst iedere plaats van monstername op zich- 
zelve. 
Liangan II, III en IY vertoonen al zeer weinig verschil. IY 
bevat zelfs meer stof, meer stofzand en minder middelzand dan III, 
zoodat moeilijk te zeggen is, wat het grofste is. Ook bij Panaroeban 
bevat III meer zand dan IY, maar hier zijn de verschillen in het 
fiju zeer sterk. Tjlangap levert vrijwel gelijksoortige cijfers als 
