en nu mag, meen ik, gerust worden aangenomen, dat hetgeen van 
Sodjokerto is opgelost, bestond uit de producten van volkomen ver- 
weering van vulkanisch materiaal, (gebonden water 20 %), en hetgeen 
overbleef, bestond grootendeels uit mineraalzand (gloeiverlies 6.7 %). 
Yan de overige slibsoorten is, zoowel wat oploste, als wat overbleef, 
anders; en meer te vergelijken met de leemleien. De hoogste cijfers 
voor het gloeiverlies van het opgeloste vindt men bij Panaroeban 
(10.7 %) en Limbangan (9.4 %). Dit is in harmonie met de 
beschouwing, dat deze twee slibsoorten na Sodjokerto het meest 
vulkanisch (bruin) slib moeten bevatten; Panaroeban van het achter- 
water der Serajoedal-bevloeiïng, Limbangan: van hetgeen de Toelis 
uit het bergland om en bij Diëng meebrengt. 
Het gloeiresidu werd nu met fluorwaterstof behandeld; daarbij 
werd het kiezelzuur vervluchtigd. Daarna werden de afgescheiden 
basen met KHS0 4 in oplossing gebracht; en met het onopgeloste de 
beide bewerkingen herhaald. Hetgeen overbleef, bedroeg minder dan 
1% (moeilijk aantastbare mineraalkorrels), behalve bij’t Sodjokerto- 
slib, hetwelk geheel oploste. 
In % van de droge stof van het slib van: 
Li. 
Pa. 
Tjl. 
Lb. 
So. 
Dj. 
Vervluchtigd Kiezelzuur 
39.1 
89.6 
39.4 
34.7 
16.5 
40.8 
Opgelost door KHS0 4 
10.5 
11.9 
12.2 
12.4 
15.1 
12.4 
Onoplosbare rest 
0.4 
1.0 
0.8 
1.0 
0 
0.7 
In dit kiezelzuur komt het groote verschil der slibsoorten aan 
den dag. Wadas-simping-slib heeft ongeveer 40 %, en Limbangan- 
slib 35 %, tegen Sodjokerto-slib maar 16 %. Dit verschil van 
20 d 25 °/ 0 is kwartsstof , van de leemleien afkomstig . Weliswaar 
zou men kunnen tegenwerpen, dat de fout is begaan, het kiezelzuur, 
dat door de H 2 S0 4 -behandeling vrijkwam, niet eerst te extraheeren. 
Maar die fout kan in dit verschil slechts weinig uitmaken, waar 
H 2 S0 4 bij alle 6 slibsoorten vrijwel evenveel oploste. 
