— 78 — 
Gaan wij thans over tot de behandeling der chemische analyses 
van het slib, van uit een agronomisch standpunt uitgevoerd. 
Deze toonden dan in de eerste plaats de afwezigheid van positief 
vergiftige stoffen aan. 
Van ferro-verbindingen, en dan nog wel tot een bedrag van 55 m/L., 
gelijk indertijd gevonden werd door Dr. Cretier, en dat voldoende 
zou zijn, om het water der Pekatjangan-rivier tot een rijker staal water 
te stempelen, dan het water der mooiste staalbron van Pyrmont — 
van ferro-verbindingen was — en is eenvoudig geen sprake. 
Trouwens — al waren in den bovenloop der rivier ergens de omstan¬ 
digheden zoodanig, dat het water een moment ferro-verbindingen 
bevatte, dan zouden deze immers in het over steenen ruischende 
bergstroomwater toch, door oxydatie, binnen het uur verdwenen zijn, 
en overgegaan in onschuldige andere ijzerverbindingen, alvorens eenige 
sawah te bereiken. 
En bovendien: onderzoekingen van den laatsten tijd toonden aan, 
dat waar men ferro-verbindingen in den grond aantoont, deze nog 
niet eens zelf de directe vergiften voor de erop gecultiveerde planten 
zijn, maar alleen indicaties, dat andere, wel schadelijke stoffen tevens 
in den grond voorhanden zijn. Of deze dan ook, naast de eventueele 
ferro-verbindingen, in het rivierwater zouden moeten worden aan¬ 
getroffen, blijft weer twijfelachtig. 
Naast de vaststelling der afwezigheid van vergiften leverde de 
analyse van het slib echter belangrijke cijfers aangaande het gehalte 
aan plantenvoedingsstofïen op; over de beteekenis daarvan zal in het 
laatste hoofdstuk meer gezegd worden. 
Phosphorzuur en kali werden volgens de methode van Neubaur 
in oplossing gebracht, en ten slotte colorimetrisch — volgens de 
methodes, aan het „Bureau of Soils” te Washington gebruikelijk — 
bepaald. 
Niet alleen de 6 slibsoorten in hun geheel werden aldus geana¬ 
lyseerd, maar ook de fracties: fijn stof, — grof stof, — en stofzand. 
Gevonden werd: 
