90 — 
tot klachten; integendeel, het in de minderheid meekomende wadas- 
simping-slib schijnt, gemengd met het bruine Serajoe-slib juist zeer 
goed te werken. 
Thans moge volgen een vergelijking van de chemische eigenaardig¬ 
heden van bruin- en grijs-slib, uit een agronomisch standpunt. 
Cijfers werden op pag. 78 e.v. opgegeven. Gebleken is daarbij dat 
het wadas-simping-slib bijna even rijk aan phosphorzuur, 2 tot 8 maal 
rijker aan kali, en vele malen rijker aan kalk is, dan het bruine slib. 
Chemisch is het grijze slib dus ongetwijfeld zeer waardevol, gesteld 
dat men de physische nadeelen die het medebrengt maar kan weg¬ 
nemen. Van onvruchtbaar in den zin van arm, is eenvoudig geen 
sprake, waar het gehalte aan phosphorzuur wel 5 maal, dat aan 
kali wel 3 maal, zoo hoog is, als dat van een „rijken” grond. Zoo 
straks werd een cijfer genoemd van 60000 ton slib, in eenen West¬ 
moesson de leiding binnentredende; bij een gehalte van 0.7 % P 2 0 5 
zit daar evenveel phosphorzuur in, als in 2100 ton superphosphaat 
van 20 %. Worden daar 2000 bouws gelijkelijk mee bemest, dan 
krijgt men per bouw 17 pikols van die rijke kunstmeststof, dus een 
phosphorzuur-bemesting, 3 maal rijker dan de meest royale toediening 
van phosphorzuur bij de suiker- of tabakskuituur. Kali en kalk 
worden evenzoo in overdadige hoeveelheden aangevoerd: men mag 
dus in een woord het wadas-simping-slib rijk aan plantenvoedings- 
stoffen noemen. 
Aan het bovenstaande laat zich nu gemakkelijk de vraag vast- 
knoopen: welke waarde moet worden toegekend aan het bandjir-slib 
in tegenstelling met het slib van laag water? 
De cijfers van pag. 80 geven daarop een eigenaardig antwoord. 
Houden wij daartoe grijs wadas-simping-slib, en bruin slib uiteen. 
Het eerste blijft zichzelve praktisch gelijk of de rivier ongeveer 
100, dan wel 10000 m/L. meevoert. Een bandjir van 200 M 3 . met 
een slib-gehalte van tegen de 40000 m/L. voert dus per minuut voor 
een f 500.— waarde aan phosphorzuur af. 
Het bruine slib bleek, ingeval de rivier meer dan 1000 m/L. slib. 
bevatte, 2 maal zoo rijk aan phosphorzuur, maar 3 a 4 maal zoo arm aan 
