- 94 — 
Li. 
Pa. 
Tjl. 
Lb. 
So, 
Dj. 
in het slib voor¬ 
handen : 
Kali. 
Phosphorzuur . . 
Kalk. 
3 m/L. 
4.9 , 
15 , 
1.3 m/L. 
3.7 „ 
8 , 
3 m/L. 
6.5 „ 
18 „ 
1 m/L. 
2.2 „ 
6 » 
0.09m/L. 
0.5 „ 
1 „ 
0.8 m/L. 
3.2 „ 
7 „ 
dus is de verhouding vau het opgeloste tot het onopgeloste 
Kali. 
l 2 /s 
8 
i7s 
4 
67 
Phosphorzuur . . . 
1 U 
1 U 
7e 
Vs 
CO 
Kalk. 
1V 2 
3 
l'/5 
3 
17 
Hierin neemt de Serajoe bij Sodjokerto, (door het lage slibgehalte), 
een zeer bijzondere plaats in. Van de overige 5, onderling weinig 
uiteenloopende, kan men zeggen, dat in opgelosten staat een paar 
maal meer — (2 tot 6 maal) — kali, en ettelijke malen meer — 
(IJ tot 3 maal) — kalk in het rivierwater voorkomt, dan in het slib 
daarin; phosphorzuur daarentegen eenige malen —(IJ tot 6 maal) — 
minder. Neemt men nu echter in aanmerking, dat het in werkelijk¬ 
heid in de leidingen toegelaten bevloeiïngswater, door de uitsluiting 
der slibrijke bandjirs, ongetwijfeld kleinere gemiddelde slibgehalten 
zou aanwijzen, dan de boven aangenomene, dan mag veilig worden 
gezegd: Met het bevloeiïngswater komen meerplanten- 
voedingsstoffen in opgelosten staat op de velden, dan 
in het er in zwevende slib vervat zijn. 
Voor bevloeiïngswater uit vulkanisch terrein, gelijk dat van de 
Serajoe bij Sodjokerto is alles nog veel duidelijker: daar is liefst 
3J maal meer phosphorzuur, 67 maal meer kali en 17 maal meer 
kalk in oplossing, dan in het slib voorhanden. 
Nu mag men echter één ding niet uit het oog verliezen: tot hier 
toe werden de hoeveelheden plantenvoedsel besproken, die op het 
te bevloeien terrein worden gebracht, maar — welk deel daarvan 
wordt met het achterwater weer wéggevoerd? en dus: hoeveel wordt 
er ten nutte der planten op de sawah’s vastgelegd? Bij de hoeveelheden 
