CYCADACEiE (auctor alph. DC.). 523 
rumque mediocres vel humiles, nunc etiam trunco minimo 
hypogaeo; habitu Palmarum,necnon Filicum arborescentium; 
olim in Europa, a tempore devonico ad cretaceum vigentes, 
nunc solum in regionibus tropicis et subtropicis sparsae; spe- 
cierum area geographica acte limitata, generibus etiam, uno 
excepto, in parte umca orbi$ crescentes. Truncus vel caudex 
vulgo indivisus, ex apice vegetans atque vestigiis foliorum 
diu asperatus et cieatrisatus; ligno in circuitu accrescente, 
stratis raro distinctis necunquam anno unico respondentibus; 
medulla copiosa, amylo farcta, in pluribus fibris lignosis per- 
cursa. Perulae imbricatae (folia imperfecta) ovatae vel ovato* 
acuminate, exteriorem partem gemmae constituentes, in sin¬ 
gula innovatione eiteme iteratae. Folia perfecta perulas in 
evolutione sequentia, cum hisce per series continuas (altioris 
numeri, ut §§, «tc. ex Eichlero) disposita, persistentia, 
stipulis orbata, petiolata, pinnati-rarius bipinnatisecta vel 
pinnaticomposita, segmentis vel (propter basim articula- 
tam) foliolis in eodem folio plerumque alternis vel oppositis, 
mediis majoribus, nervatione in singulo genere constants, 
nempe nervo centrali unico, vel nervis subparallelis pluribus 
passim bifurcatis, vel (rarius) nervo centrali aliisque latera- 
libus bifurcatis penninerviis; vernatione rhachidis recta vel 
inflexa vel circinatim involuta, segmentis foliolisve recte im- 
bricatis vel circinatis, nunc secus nervum centralem plicatis. 
Strobili saepius pedunculati, cylindrici vel ovoidei; mares 
solitarii vel plures, in gemma non centrales; feminei solitarii, 
interdum vere centrales et tunc vegetatio per axim ulterius 
progreditur (de quo conf. ad insignes Rheedii icones,v. 3, 
t. i9 et 20). 
Quibus causis theoriam ill. Brown de ovulis nudis admisi 
j am supra (p. 346) enunciavi, argumentum vero in Cycadaceis 
praecipuum nunc, praeeuntibus cel. v. Mohl, Eichlerj aliisque, 
premere oportet. Hoc est in vera natura organi coi insi dept 
corpora nunc ovaria nunc ovula dicta. Manifestum apparet in 
Cycade spadices fructiferos medium occupare quo ad formam, 
inter folia omnino evoluta et squamas fructiferas, axi laterales, 
aliarum Cycadacearum, firmatque dispositio vasorum ex ill. v. 
Mohl (Verm. Schrift. p. 207. 208) similis in spadice et in rha- 
chide foliorum Cycadis. Nunc, folia evoluta in hoc ordine sunt 
vere folia, eodem jure ac perulae iis juxtapositee. Immerito 
enim cel. Link ( Ausgew. Abbild. 1.1. f. 1.2) perulas sub petiolis 
foliorum figuravit, quas cl. Eichler (FI. bras. 1. c.), cl. Miquel 
(in epist., nec olim in Monogr.) et recentius cl. Carruthers (in 
epist.), ex vivo, ad seriem ipsam foliorum pertinere viderunt. 
Organa ideo. plus minus evoluta, sed omnia morphologic 
folia in Cycadaceis vocanda, sunt : 1° perulae squamifonneg 
initio vegetationis plantae aut innovationum; 2° folia petiolata, 
frondosa; 3° squamae interdum basi pedunculi videndae; 4° spa- 
