640 
DIGOTYL. sei EXOGENtE. 
Ordo LXV bi *. MONIMIACJLE (1) — Urticarum genera Just. gen. 
p. 401. — Monimieae Juss. in Ann. Mus. 14. p. 116- 135. — 
Monimieae et Atherospermeae Rob. Brvum gen. rem. p. 21. — 
Monimiaceae Endl. gen. p. 313; Tul. in Ann. sc. nat. ser. 4. v. 3. 
p. 29, Ejusd. Monogr. Monimiac. in Arch. Mus. 8. p. 273, 
t. 25-34, atque FI. Bras. fasc. 20. 
Flores plerumque dioici vel monoid, raro bisexuales. Peri- 
gonium lobis uniserialibus (calyx), aut bi-pluriserialibus, 
(calyx et corolla ?); tubo in fl. femineis saepius ventricoso,fauce 
frequenter processu centro perforato (velum) partim occlusa. 
Stamina tubo perigonii inserta, plerumque a,, nunc pauca, 
antheris bilocularibus, interdum vero loculis apice confluenti- 
bus. Staminodia nonnunquam staminibus interiora. Ovaria in 
fl. femineis et androgynis plura, saepe<*>, intra tubum pen- 
go™ 1 acervata, inter se libera, unilocularia, 1-ovulata; stylis 
longe linearibus, nunc subcoalitis, apice attenuatis. Ovulum 
in singulo ovario unicum, erectum aut pendulum, anatropom. 
Fructus e perigonio accreto et drupis vel achaeniis constans; 
perigonium tunc plerumque subcarnosum persistens, interdum 
capsulare, longitudinaliter aut circumscisse dehiscens; drupae 
interdum exsuccae, endocarpio tenui vel ligneo. Semen albumi- 
nosum. Embryo axilis,. plerumque minimus; radicula cylin- 
drica; cotyledonibus ovato-ellipticis,-facie adpressis vel frequen¬ 
ter divaricatis. —Arbores, arbusculae vel frutices, plerumque 
sempervirentes et fragrantes, pilis saepius lasciculatis, in 
terristropicalibus, prsesertim americanis sparsae; in Africa con- 
tmentali hucusque ignotae; foliis oppositis (saepe in eodem spe- 
ciniine ternis vel dissociatis), rarissime alternis, penninerviis, 
saepissime glanduloso-punctatis; stipulis nullis; inflorescentiis 
deiinitis, axillaribus et terminalibus, pedunculis frequenter ex 
axilla vel e trunco communi in axilla folii geminis, bracteis 
caducis, floribus mediocribus vel parvis, ingratis. 
Ordinis affinitates veras cum Calycantheis et Rosacets, nec 
non Dilleniaceis et Magnoliaceis, jam anno 1809 indicavit ill. 
Jussiaeus, momento tamen nimis gravi concesso analogic 
fallaci floris cum inflorescentia Ficus vel Dorstenise. Habitus, 
odor, et interdum stamina, Lauraceas memorant, sed pistida 
smiplicia sunt plurima, nec in unum concreta. Cel. Lindley 
(Yeg. Kingd. p. 295) classem, non sine causa, proposuit e 
Monimiaceis, Myristicaceis, Lardixabaleis, Schizandraceis et 
Memspermaceis, atque eodem anno (1855) cl. Hooker til. et 
Thomson (Fl. Ind. p. 164) Moniraiaceas non sine causa prope 
poooaceas, inter Myristicaceas et Menispermaceas collocave- 
Jlxtoxicon Ruiz et Pav. pro Jr. p. 131. t. 29, Hook. ie. t. 12> 
(1) Auctore Alph. De Candolle. 
