A l r ö E. 53 
A. De tweede is de dagelykfche , dat is, 
dat de Aarde alle dagen eenmaal geheel oni- 
wentelt in vierentwintig uuren. 
V. Waartoe dient die beweging?' 
A. Op dat de geheele Waereld zou kunnen 
bewoond worden , en op dat elk, op zynen 
tyd, licht en duisternis zou hebben ; want 
anders zou in ’t een deel der Waereld altyd 
Dag, en in het ander altyd Nagt zyn; het een 
zou verbranden, het ander zou bevriezen. 
V. Zo eene deezer twee Bewegingen eens 
misliep, of zo de Aarde eens uit een week ? • 
A. Daar zou de geheele verwoesting der 
Waereld aatiftonds uit volgen ; doch de Al- 
ïnagtige, die ze ligter in ftand kan doen bly- 
ven, dan wy een veertje met onze hand hou¬ 
den, heeft tegen dit onheil gezorgd. Hy heeft, 
zegt de Dichter van een zeer fchoon Lied, 
waarin hy de wonderen der Natuur opzong, 
de aarde gegrond op haare grondvesten, zy en zal 
nimmermeer nog eeuwiglyk niet wankelen. Pf. 
CIV. 5. 
V. Hoe veel hangt er dan niet van deeze 
twee Bewegingen af! zeker, beiden verbaazen 
my.? 
A. De fchikkingen des Scheppers zyn alle 
even net gepast, én keurig. Gy ziet hierin 
de ftandvastigheid van eene oude Natuurwet. 
Poort aan , zeide de algebiedende "God, alle de 
dagen der aarde, zullen zaaing en oogst, en kou - 
D 3 de 
