82 
over h'et hoofd gezien wordt ? Viel de Regen I 
niet in zo zagte Droppels, die ons teêre | 
*oog niet beledigen, maar met dikke zwaare 
ftraalen, gelyk men uit eene kan giet, dan 
zou het jong gegroeide grasfcheutje gekwetst, 
de tedere plantjes In den grond geflaagen, de I 
aarde zo hard als een fteen gemaakt, de I 
grond van de wortels weggefpoeld, en huizen 
om ver geworpen worden: Menfchen en Die¬ 
ren zouden ongelooflyk te lyden hebben. Men 
Ziet daarom gemeenlyk, na dat het lang' en 
fterk gedroogd heeft, dat de Regen eerst ala 
een Stofregen begint te vallen, ten minste 
in eene kleine hoeveelheid, waar door de 
grond langzamerhand verzagt, en bekwaam 
gemaakt wordt, om fterker Regens te ontvan- I 
gen. Viel die eensklaps en fchielyk, hy zou 
geen nut doen, hy zou den grond geheel toe- I 
flaan en onvrugtbaar maaken. De wyfen heb¬ 
ben dit altyd aangezien voor een Godlyk * 
werk. Gy maakt de opgeploegde aarde dronken ; 
gy doet ze daalen in zyne voor en : gy maakt het 
week door de droppelen , gy zegent zyn uitfpruit’ 
fel Pf. LXV. li. 
V. En zo de Regen altyd even fyn viel? .J 
. A. Dan zou ze geen waters genoeg aanvoe¬ 
ren ! De middelmaat, een uitwerkfel der 
Godlyke wysheid, is ook hier de beste fchik- I 
hing. Des mogt er, reeds oudstyds, te 
regt gevraagd worden: heeft de regen eene « 
