A t l Ë S G O E »: 2* 
*» °ver, dan my te vleien met de gedagten 
»» van iets te weeten, dat ik niet weet, hoe 
*» zeer ik derzelver reden wel zou willen wee- 
*> ten.” Myne onweetendheid geeft my dit 
vermaak, dat die fchaade vergoed wordt door 
zulk een verwónderlyk verfchynfel niet te 
verdaan. Deeze duisterheid doet my zien en 
tasten eene hooge oorzaak, welker magt en 
wysheid in het oneindige te boven gaat, niet 
“yne gedagten alleen, maar ook die der ver- 
ftandigfte -.Wysgeeren, welken er ooit zyn ge¬ 
weest , of zyn zullen. 
V. Gaarne zal ik -in dit uitmuntend zeggen 
berusten. Ik gevoel, dat gy mynen hoogmoed 
vry wat vernederd ftetor* doet uw best om 
my te ontneemen alles, wat ik er noch van 
behouden heb? 
A. Wy zullen in het vervolg daartoe ge- 
noegzaame gelegenheid vinden , indien gy ne¬ 
derig en leergierig blyven wilt. 
V. Zou ik niet! , dan], zeg my, eer wy 
voortgaan, welke de algemeene gronden zyn 
buiten die gy my reeds gefchetst heb, waar 
?an ik my altyd houden moet? 
A. Geloof, dat de God der Natuifr geen 
ding te vergeefs heeft gefchaapen, of noch 
verrigt- dat geene zaak iets overtolligs 
beeft, dat ze wel zou kunnen niisfen -— 
dat geen ding van het noodige te weinig 
heeft —■ dat alles beantwoordt aan zyn 
B 3 einde 
