meer driehoekigen en ongeregelden, die aan- 
ftonds eene korst zullen uitmaaken. Het ver- 
wonderlykfte is, hoe het zagte vloeibaare Wa¬ 
ter in een zodanig hard lichaam, als het Ya 
is, zo fchielyk kan veranderen. De Schepper 
?elf bragt dit onder ’t oog van job. Als 
met eenen Jleen verbergen haar de wateren , en 
het vlakke des afgronds wordt omvat. Job. 
XXXVIII. 30. 
. V. Wat befpeurt men in bevroozen’ Wa¬ 
teren? 
A. Als de Vorst duurt, vertoonen zich ' 
kleine witte blaasjes, door ’t Ys verlpreid, 
zynde de lucht, die in het water fchuilt, en 
wyl zy van tyd tot tyd grooter worden, 
blykt het, dat de Ysdeelen niet in rust zyn. 
Soms blyft er een gaatje in ’t Ys, waar door 
de lucht uitvliegt, anders fcheurt het, uuren 
ver, mét een donderend geluid: te Leiden 
kan men het kraaken van het Ys in ’t Haar¬ 
lemmermeer hooren. Voorts wordt het Ys 
van tyd tot tyd ligter, en het zet zich ge¬ 
weldig uit: in eenen koperen bol bevroozen, J 
doet het denzelven fpringen met eene kragt 
van zevenentwintig duizend zevenhonderd en twin¬ 
tig ponden, 
V. ’t Ys, dunkt my, is dan een wonderlylj 
Verfchynfel ? 
A. Het is indedaad een verwonderlyk Ge- 
zigt> onze ftroomende Rivieren en Wateren ' 
