51 & 
122 O N W E D E R. 
tegenwoordigen. Hadden wy Aantekenin- 
van eenige Eeuwen, zouden we mogelyk . 
zekers daarvan kunnen bepaalen, Een ge¬ 
leerd Man heeft gemeend, dat men, alle veer*, 
tig jaaren, eene ganfche verandering van we¬ 
der krygt. Houdt men hierop ’t oog, zo zal 
men misfehien de reden in den loop der Pla- 
neeten, of in eene andere oorzaak vinden. 
V. Wat zyn de gevolgen van koude Win¬ 
ters ? 
A. Veelal groote Vruchtbaarheid. 
V. En van heete Zomers? 
A. Doorgaans onweeren! gelyk gy In den 
warmen Corner van het voprig jaar vernomen 
hebt, 
V, Gy herinnert my een Luchtyerfchyn- 
fel, dat ik. niet gaam zou vergeeten? 
A, Niet ligtelyk zou ik over het. hoofd' 
jzien eene vertoning zo verwonderlyk en zo 
groots als de Donder en de Blixemis. Geen 
Verfchynfel is er in de; ganfche Natuur tref¬ 
fender voor het gezigt, ontzaggelyker voor 
het gehoor, geweldiger voor het. gevoel, en 
nuttiger. voor de Waereld. —— Als er een 
Qnweêr opkomt, wanneer ik aan myri werk 
ben, werp ik alles ter neêr, om het.te hoor 
ren, en te zien, hoe gemeen anders dat Ver¬ 
fchynfel moge zyn. Luisterde de heilige 
Dichter er ook niet na, toen hy zong;, de 
God der teren dondert. Pf. XXIX. 3. of wd 
hy 
