o N w B 9 B . S. 123 
hy dat wy het niet zullen opmerken ? Ik 
hoor en zie het nooit dan met groote -eer-, 
bied, diepe verwondering, en met een nede- 
lig vermaak» zonder dwaaze vrees, ten zy het 
zeer geweldig is» en deeze zegen in een oor» 
deel veranderd wordt, 
V. Hoe veel verfthilt gy hierin van ande» 
re Menfchen? 
A. Zo veel moet gy er ook van verfchii- 
len| Eene heldere draal, nu zilver wit dan 
rood, te zien in eene zwarte lucht, fchielyk, 
uitbarstende , in allerleie rigtingen naar bpj 
Ven , naar beneden, naar alle zyden Voort? 
vliegende , veeltyds flangswyze met verftheï- 
den’ hoek?n, en eindigende in eenen grooten 
Pag, die dikwils veelmaalen terug gekaatst 
wordt, en ten laatfte zich in de verre wol¬ 
ken fthynt te verliezen , is een fchoon Ge* 
Zigt! Ik verklaar. V, dat ik 'hetzelve met een 
inwendig ftil vermaak over de: grootheid van 
hlem, die dondert, aanfchouw, 
V. Waaruit ontftaat dit verwonderlyk Ver? 
frhynfel? 
A, Uit brandftoffen, opgeftegen uit de Aar¬ 
de in de hoogte, welken in den Winter, 
Wegens den harden gefloöten korst des grond?, 
gelyk ook in den Zomer by eenen Noords 
Wind,-die. het opftygen van die ftoffen belet, 
weinig }n de lucht opgaan; de? men dan zeld- 
van Onweeren in o»? Vaderland hoort» 
Maa? 
