144 ./ hoozén. houwmouwen. 
Wind Voort te dryven, ’t welk eene HooS 
maakt: of, men fielt, dat het water der 
Wolken, door de zwaarte tot één punt neer* ' 
zakkende, eö door dat punt, even gelyk een 
ander vogt, door eenen tregter loopende * ^ 
eene draaing in de puntig neerzakkende wa¬ 
terwolk maakt, gelyk gy in water, door den 
tregter gaande, kunt zien. Of nu de eerde of 
deeze tweede verklaring omtrent de forme¬ 
ring der Hoozen de beste zy, moet de on¬ 
dervinding leeren. 
V. Welke is haare uitwerking? 
A. Allergeweldigst! Men kent naauwlyks 
eene kragt, die grooter is. De. zwaarde Boo- 
men uit den grond te haaien, Schepen om 
te keeren , Daken van Huizen en Kerken te 
rukken, en verre weg te voeren, is maar 
eene beuzeling voor eene Hoos. Hoe gewel¬ 
dig de Domkerk van Utrecht door zulk eene 
gehavend is, op de i Augustus van het jaar 
1674, kan men noch zien. 
V. Wat denkt gy van de' houwmouwen ? 
A. Men noemt ze ook winddoorns , gé- 
hooren uit dezelfde oorzaak als de Hoozen. 
Zy komen, by dil weder, met eene heldere 
lucht; vertoonen geen : regen ; kropen lang* 
den grond voort; (laan in de Zee de fchepen» 
op h'et Land de huizen om ver; en keeretf 
dikwerf de opgezette hooiklampen ’t onderde 
boven, welke uitwerkfels men al van oud$ 
kende. 
