sneeuw. t 4 f 
Wy ër millioenen met den voet, wanneer het 
Iheeuwt, laaten wy er ten minste eenigen 
uitkïezen , Wanneer zy vallen , om te zien * 
Welke wonderen de God der Natuur daarin 
’aaü óns vertoont: En waaneer gy ze ziet * 
zult ge moeten erkennen ’, hoe dikwerf één 
Werk van den Almagtigen alle menfchelyke 
feonst befchaamt maakt. 
V. Kunt gy er my niet eenigen laaten kien? 
, A. Om U te voldoen, wanneer wy in onze 
Zamettfpraak tot dit ftult zouden gevorderd 
kyn, heb ik ëenige Fjguureh (Plaat II.) in 
inyaen zak ggftooken, welken ikj onder inyii 
oog, do'pr eenen jongen teerling heb laaten 
Kekenén, om hém die körrèt te Ieeren: Deezë 
feyn de twaalf laatfte Sneeuwiiguuren, die ik 
te Zutphen, op den vierden en vyfdeh Janua- 
r y deezes jaars, by gunftig weder, in myneit 
toin heb kunnen Waarneemeh ; want by wind 
bf dooiweder fmelten , of loopen ze in een, 
zyn daarom niet te zien in de gtootë 
Mokken* die uit honderd en meer zulke Fi¬ 
nten zyh zamengefteld: ook vallen er niet 
altyd fraaien , Wanneer het fnfeeuwt. Wan¬ 
neer zy enkel Vallens gèlyk op de morgens 
Van die twee gezegde dagen, en gy de konst 
y atl 2e waar te neemen wilt leèren, gaa dart 
* n de open’ lucht ftaan 5 vang ze, niet op 
glas of andere harde dingen, want dan bree- 
ken i of fmelten de tedere punten, maat 
K a neem 
