155 
ftank zouden -leeren kennen , om ons voor 
den eerften te hoeden. Wat is weldaadiger! 
Anders doen zy heiden dezelfde djenften , 
naamelyk de Planten te bevogtigen, wanneer 
er geen Regen valt. 
V. Hoe veel verfdiilt hiervan de daauw?. 
A. Zeer veel! Ik kan er U fraaie dingen 
yan zeggen, By ftille avonden, na eerien 
darmen dag, ftollen de opgaande Waterdee- 
len 'zo fyn, dat men ze met de beste Micros- 
coopen niet' kan onderfcheiden. Door de kou¬ 
de worden ze gezien in de gedaante van eenen" 
damp, die langzaam opgaat, en fomtyds wedr 
iieêrdaalt ; én die, by warm helder weder, 
als eene pürpére Wolk, aan de Westerki%* 
men voortdryft. Meest daalt hy egter na 
Zonnenondergang ; ’s middernagts het minste; 
doch het overvloedigfte tegen het opgaan der 
Zon j * daarna verneemt men er niets van. 
Ontftaat er een Windje , dan wordt hy al? 
eene fleepende wolk yoortgedreeven. Een 
keurig werk , waardig den God der aarde,' 
Waarom hy genoemd wordt: die de droppelen, 
des daauw baart. Job. XXXVIII. 28. 
V. Ik heb hem veel op de Planten als 
zwaare droppels zien liggen ? Die zyn im- 
jners Daauw? 
A. Gy moet hem met de droppels , op 
?lanten liggende, niet verwarren5 die zyn 
Veelal derzelver zweet, ’s nagts uit de mond¬ 
ig 
