i6i r z e i. 
Aardryks. Is dit ooi; te vergeefs? 
V. Neen! maar in-dezelfde tyden zien wy 
ook YZEL? 
A. 'Zo is het! maar Yzel is doorfchynend: 
’t zyn waterdroppen, bevroozen aan die plaats 
der Boomen , waar ze zich als een vogt heb¬ 
ben aangezet. Het Yzelen vertoont zich als 
een zeer dunne regen; ook vallen wel eens 
de Yzeldeelen neer, in de gedaante van be- 
vroózen’ droppels. De Boomen krygen dan 
eene heldere glinfterende korft van doorfchy¬ 
nend Ys, of rondom, of alleen aan de wind- 
zyde. 
V. Ik heb het gezien ? 
v A r Hebt gy toen wel opgemerkt, dat dit 
een verwonderlyk fchoon Gezigt geeft ? 
V. Hoe zo? 
A.‘De Bosfchen fchyncn dan als geheel 
Van helder Kriftal te zyn ; de wind, zagtjes 
fpeelende door de dunne takjes, maakt eene 
foort van een aangenaam Muziek, een zagt 
geratel, waaraan ons. oor -niet gewoon is; en 
de Zon, daarop fchynende, geeft een zeer 
aartig geflikker in ons oog. 
V. Moet ik U nu bedanken voor de ver¬ 
klaring van alle vuurige en wateragtige 
Luchtverfchynfels ? . ' 
A. Eerft noch gedacht aan één zeer aange¬ 
naam Verfchynfel voor het oog ! dat men in 
Noordholland noemt het opdoemen deb 
