Z E I L S T E E N. 
V. Dan, tot wat einde dient het hemels¬ 
breed onderfcheid tusfchen eeneh flikkeren¬ 
den Diamant en eenen doffen onaanzienlyken 
Keifteen ? 
A. Tot wat einde zo veele duizend ver- 
fcheidenheden in alle dingen ? Hier boven 
heb ik U eene foortgelyke Vraag reeds op- 
gelost: in alle geflagten van fcbepfelen zyn 
eenigen van geringe, anderen van uitmuntende 
fchoouheden; de Schepper leert ons dus van 
de eersten tot de iaatften op te klimmen. 
V. Welk is de nuttigde Steen? 
A. Geen is zo wonderlyk en zo nuttig als 
de ZEILSTEEN, die, elders uit de Mynen ge¬ 
dolven, het Yzer, ’t welk men er aanftrykt, 
de kragt geeft, om ons het Noorden aante- 
wyzen. Voorheen durfde men niet verder in 
zee fteekén , dan men Land kon zien; nu 
gaat men , met deezen leidsman gerust naar 1 
den grooten Oceaan, daar hemel nog aarde 
eene eenige baak geeft, en men durft door 
onmeetlyke Zeewoestenyen de geheele Aarde 
rond zeilen, zonder ergens in den weg veel 
te misfen , of te verdoolen. 
V. Dat hy dan nimmer verlooren gaa! 
A. Geert nood! De goede Schepper heeft 
ons den weg geweezen, waar door wy aan 
het Yzer eene magnetifche kragt kunnen 
geeven, en er dezelfde dienften van trek¬ 
ken. - 
0 3 
V. Dit 
