ZOU E R. &2I 
ten, hst jaar uwer goedheid , en uwe voetftap- 
pen druppen van vettigheid. Zy bedruipen de 
■ weiden der woeftyne , en de heuvelen zyn aam 
gegord met verheuging- De velden zyn bekleed 
met kudden, en de daalen zyn bedekt met hoorn; 
zy juichen, ook zingen ze. Pf. LXV. 12—14; 
V. Dan, de Zomer kan in alle Landen 
niet even lang vallen, om.dat.de Zon de- 
Mlven , vroeg: en laat in liet. jaar, niet op 
eene gelyke wyze nog met dezelfde kragt 
befchynt; ik wil zeggen , dat de Zomer daar 
kort, en elders lang moetidtmren? 
A. Het.:is waar* in de «Sterfte Gewesten 
van het Zuiden en het Noorden vallen de 
Zomers kort, en ef is dus, zou men zeg; 
gen, geen tyd voor het graan- om té groeien: 
doch dit . gebrek van tyd wordt door eenen 
zo fpoedigen wasdom dér graanen vergoedt, 
dat men by fommigen in den - tyd van zes 
weken zaait en inöogst, langs welken weg 
men alle noodige behoeften kan winnen. En 
daar zyn de Inwöoners met korte Zofaers en 
lange Winters zo wel als anderen, die byna 
altyd Zomer hebben, te vrede. • Een» Gróen- 
lander zou zyn koud Gewest niet. willen 
verruilen met het vrolyk én warm Itai 
lie. -- Is.niet deeze vergenoeging een 
héerlyk bewys, van eene.hooge (Regering? , 
V. Nu moet de herfst ook eene beurt 
hebben? 1 
A. De 
