A. Merk op het verwonderlyk onderfcheid 
tusfchen licht en duisternis, tusfcheo eene 
woelende en eene rustende, tusfchen eene 
arbeidende en eene flaapende Waereld. Gy* 
telt drie zeer verfchillende tyden op éénen. 
dag —— den morgenstond, verheerlykt 
door het goud van ’t licht der Zon, ver¬ 
mengd met het zagte groen der Planten,, 
door-den daauW bepareld ; alles door de 
'rust verkwikt en herfteld -■ - de fchoou- 
held-van den vollen middag, dpot de al 
overtreffende naajefteit der fchitterende Zon 
in eenen helderen Hemel —— de voorafgaande 
Schemering des Avonds, op dat niet alles 
eensklaps verwarre door eene. OOgenblikkely- 
ke terneêr -ftorting uit den vollen dag. in den 
xiohk'eren nagt, gevolgd van den avond zel¬ 
ve, waarin ftilte en eenzaamheid ons no¬ 
digen tot gepeidzen; waarin de koelte Vee 
en Plant en Mensch verfrischt; waarin de 
nieuwe veerkragt der lucht de . verflapte ze¬ 
nuwen fterkt, terwyl de opkomende nagt 
alles tot'den: lieven flaap lokt, behalven eeni- 
ge Vogelen en Dieren, welken dan hun voed- 
fel gaan zoeken; een vvys heffel van den 
Schepper, die de verfcheidenheid in zyne 
Werken bemint. 
- V. Heb ik niet dit duizendmaal gezien? 
• •.A.,Hebt gy, het wel duizendmaal met de 
verdschte aandagt en verwondering gezien■» 
