MORGEN. MIDDAG. AVOND. 225 
Waartoe de fchilderagtige fchoonö taal van 
een’ wys Man U wilde brengen? De dag aan 
den dag Jlort overvloedelyk fpraake uit , en de 
nagt aan den nagi toont weetenfchap. Gtene 
Spraak , nog geene Woorden zyn et , daar haar$ 
Jlem niet werdt gehoord. Haar tigtfnmt gaal 
uit over de ganfche aarde, en haare redenen aan 
't einde der waereld , hy heeft in dezelve eent 
tente gefield nor de zon. En die is ah een 
bruidegom , uitgaande' uit zyn Slaapkamer, zy is 
vrolyk ah ten held, om het pad te loopen. Haar 
uitgang is van het einde des hemels, en haat 
omloop tot aan het einde deszelven , en niets is 
verborgen voor haare hitte. Pf. XIX. 3-7- J* 
uw tyd zal klaarder dan de middag opryzen : gy 
zult uitvliegen, als de morgenfiond zult gy zyn. 
Job. XL 17. Gy befchikt. de duifiernis, en het 
wordt nagt, in den welken al het gedierte des 
Wouds uittreedt. Pf. CIV. 20 . 
V. By het zien van den Morgen, Middag 
en Avond heb ik juist aan die Tekften niet 
gedagt ? 
A. Indien maar aan Hem, van wien zy 
getuigenis geeven! De Mensch fpreekt van 
de fchoonheid des weders veel; maar hoe 
zeldzaam ziet hy op tot de eerfte oorzaak, 
dat •egtet de ziel van alle Befchouwingen is. 
Zo gy U hieraan gewendt, en er altoos met 
verwondering acht op geeft, gelyk men den 
Morgen, Middag en Avond met anders.be* 
• J. deel. p hoort 
