&6o 
zaade ziel vertreet het honingzeem , maar eer ,* 
hongerige ziele is alle bitter zoet. Spr. XXVII. 
7. Ware dit zo niet, hoe zouden we weeten, 
of we te veel, te weinig of genoeg gegeeten 
en gedronken hadden? En, eindelyk, is het 
jiuttigfte voedfel, dit ademt eene zonderlinge 
wysheid, het fmaakelykfte, aangenaamfte, en 
ligtfte om te verteeren, en, om te minder 
bedroogen te worden in de' fpyzen, zyn er 
drie Zintuigen, het Gezigt, de Reuk, en de 
Smaak, verordend om over de fpyzen te oor- 
•deden, eer ze naar binnen verzonden wor¬ 
den —— Men behoort daarenboven noch op 
te merken, dat de Schepper ons eene natuur 
gegeeven heeft, die of alle fpyzen lust, of 
ten minste er zich aangewennen kan: het een 
of ander geval alleen, uitgezonderd, in ’t 
welk de afkeer aangebooren fchynt, en niet 
verwonnen kunnende worden, ook geen ge- 
weid moet worden aangedaan. De reden van 
het eerfte is klaar: er komt fomtyds een 
misgewas, of gebrek aan de gelieffte fpy¬ 
zen, in welk geval wy ons met anderen moe¬ 
ten behelpen, zynde dan de vraag niet, wat 
wy al of niet lusten. 
V. Hoe meer gy my de Zintuigen ver¬ 
klaart, hoe duidelyker ik, in elk, ongehoor¬ 
de Wonderen ontdekke? 
A. Maak de fom niet geheel op, ee r dat 
gy alles hebt berekend! Het gevoel, onze 
vyfde 
