WEkKIMG P ER ^INKEÏÏ. ^ 
heeft eene blinde jonge Dogter-hrafeletten of 
armringen van m W geregen’ kleine K* 
raaien, gelyk men voorheen droeg, zien maa- 
ken van kokuren zo als men begeerde, zoe* 
kende die m<* de vingers uit allqrleie foorten 
uit en vlegtende zelfs den naam yan den 
koper boven op den armring, ’t Valt ligter te 
' Wrypen , dat de koleuren van geverwd, 
I SSL ^ van wolle goederen onderfcheiden 
SwJen OP het gevoel, dan die op 
het gladde glas te onderkennen door betas r 
t - e _Wy kunnen niet wel dén Zinnig 
müfM. Hoe onvetfchiilig zullen wy toch ee-. 
' ' „ „ dc„ Smaak ontbeeten i hoe weinig 
Sta onze levensgeesten verkwikt worden 
ÏÏ! den Reuk misfeni hoe ongemakkeyk 
wordt ons de omgang met Menfchen, als he.t 
Gehoor verzwakt is i en hoe droevig ts hetfc- 
ven wanneet men het Gezigt yerlooren heeft! 
V Da-t ik ooit ZfUlke negen aanmerkingen 
’u over' deeze ftoffe te. zullen hoorep» 
Gv hebt my oneindig meer Wonderen m myne 
^Sne^doen vinden, dan ik my ooit ver, 
heelden kon er in te zya; of om ,openhartiger 
te fpreeken, ik heb er te vooren. naauwlyks één 
wonder in kpnpen vinden, ik heb er niet aan 
, ■ , me en weet niet uit aUe deeze, dat d' 
fa/iddes Beer en dit doet ? Job XH- 9- Elke 
Z^is vooreer het konstigfte aller Kons.tftu^ 
ken. 
A. He!- 
