V. Dan moeten ér ook Bergen op den bo¬ 
dem der Zee ftaan, maar zullen ze daar de 
Vaste Aarde onderfteunen? 
A. Daar zyn er ook, en doen een dubbeld 
nut! Zy ftevigen de gronden, en breeken de 
geweldige kragt vam het water. Om U dit 
te bewyzen, zal ik my alleen beroepen op 
het getuigenis van eenen onfeilbaaren Man, 
wien gy, gelyk ik weet, gaarne daarin ge¬ 
hoor zult geever. Wie heeft, dus vraagt hy 
in eenè taal, zo fierlyk en verheven, dat ik 
ze' nooit dan met een waar vermaak en ver¬ 
wondering leeze: Wie heeft met eenen drieling 
het Jlof der aarde begreepen ? en de bergen ge¬ 
mogen in eene waag, en de heuvelen in eene 
weegfchaal ? Jef. XL. ia. Het Jlof der aarde 
is dan in zulk eene hoeveelheid gefchaapen, 
dat het als in eenen drieling , eene zekere 
Joodfche Maat, volkomen bevat werdt, en 
wel zo net, dat er geen dofje te veel of te 
weinig in werdt bevonden. De geweldig 
zwaare Bergen zyn daarentegen in eene waag , 
waarin men zwaare lasten, en de Heuvelen, 
die kléiner dan Bergen zyn, in eene weeg- 
fchaal, waarin men ligte dingen weegt, gewoo- 
gen , zo juist f dat de Godlykemagt geen éé- 
nen Zandkorrel te veel of te weinig vormde. 
Denk hieruit, hoedanig de Schepper is, die 
wist hoe veele dofjes er moesten zyn voor 
de Aarde , en hoe veel zandkorrels voor de 
Bergen 
