BETEUGsIING' DEK ZEE.:: 3&£ 
De Hem in der' llmgte is geweldiger dm het 
bniisfchtn van groote wateren , dan de geweldig* 
baaren der zee. Pf. XCIH. 4 - Wie heeft de zee. 
mt deuren toegejlooten, toen ze uitbrak , en uit 
de baarmoeder voortkwam: Toen ik de wolken tot 
haare kleding fieldt, en de donkerheid tot haaren 
Windeldoek. Toen ik voor haar met myn beflmt 
de aarde doorbrak, en zette grendel en deuren. 
En zeide: tot hiertoe zult gy komen, en met voor- 
der , <« hier zal hy zich fteütn tegen den hoog¬ 
moed uwer golven. Job- kxXVUJ. &-*n. 
O Gy,' ecrfte en eenige. Grondvester van 
” ons lieve Vaderland! hervorm ons allen, 
” een onwys dwaas volk, dat gy tf verkree* 
„ gen, gemaakt en bevestigd hebt, tot kin- 
„ deren, die u dienen! Spaar het Land uwer 
’’ Wonderen ! Heersch altoos over de opge- 
„ blaazenheid der zee, en wanneer haare: 
„ baaren zich verheffen, ftil ze dan , en bew 
vestig ons tot het einde der Eeuwen !” 
” v> G y zyt getroffen , en gy »eft my ! Met 
uwe verzugting heb ik de fcyne gepaard; ze 
Z* verhoord! - Dan, heeft deeze 
heilige ernst U doen vergeeten het overige 
myner bedenkingen op te losfen, ik meen 
het Nadeel, dat de Zee ons toebrengt? 
A Ik zal er nu aan voldoen l Gy doelde 
on de felle Brandingen der Zee Op onze Ban¬ 
ken, die zo menig Vaartuig ’t onderfte boven 
finyten. Dan, weet ge niet, dat'-God, al voor- 
