; EER EN. 
$$$ ZUIDERZEE EK M 
„ Land gaande wandelen , U altyd gewen- 
,V"nen, om telkens naar •voorwerpen, die ver 
& af zyn, te kyken, en er uw oog lang op 
j,' gëveétigd ■'höudérW” Dit zal- een genees¬ 
middel voor üw gezigt zyn, óm niet, ten 
minde niet fcbielyk , byzietide te Worden , 
öf om ook -van-verre wél te kunnen leeren, 
bf wél te blyven zien. Ik verzuim dit nooit 
te doen, en pluk er de gezégde vrachten 
V. Ik wil hef óók • tfavölgen! Dan , wanneer 
. de- Zee kóoine heb ik dan nergens 
meer óp te/létten ?' 
A. Zo gy wilt ; gy künt uw. dog flaan op 
óimoemlyke öïiHioenöï vah verfcliillehdè Zand- 
korrels aan de Duinen en op-Strand : zy 
verdienen waailyk uwe bptnerking, én dan 
kunt gy W herinneren, dat God;oiidstyds, 
bmlfraël te overtuigen van de waarheid ee- 
ner belofte , ’t ZelVë' belastté- , 'het oog op ’t 
Zeezand te flaan. Het keirdes Hemels kan 
nut geteld , en het, zand der zee niet gemeettn 
worden. Jer. XXXIII. ai. Eeh> G'odlyk Ver¬ 
mogen kon 'alleen dié menigte, en derzelver 
ontelbaare vefféheidenheid fbrmeeren. 
■ V. Onze Zamenfpraak over/de' Zee, merk 
Ik, loopt-nu ten; einde, toLwelkfe ftoffe zul¬ 
len wy ons mi bepaalen ? 
A. Die begonnen is moet voortgezet wor¬ 
den Ik zou U de fchöonfte Gezigten 
