*0(5 WATERVALLEN, 
verrykt ? Verdient dan het ultheemfche alleen 
daarin eene plaats, en moet het onze Va- 
derlandfche fraaiheden daaruit dringen ? - 
Wy namen er een deel van mede -- 
Hier ftaande, en deezen Waterval aandagtig 
befchouwende, hieldt de hier heerfchende 
woestheid der Natuur onzen geest, ik weet 
niet, in welke ftille verbaasdheid, Wy be¬ 
vonden ons tusfchen twee hooge ongefchikte 
muuren van ongevormde Aardklompen: het 
oor werdt geftreeld door het gedruisch des 
vallenden Waters, en aan myne regter zyde 
•Rag W oog den kristallynen Stroom over 
éen nu naauw dan verbreed' bedde, fchui- 
mend heen vlieten. Hier was geen einde aan 
het zien naar alle kanten. De koelte, die 
hierby’ beerschte , gaf ons op den warmen 
middag eene aangenaame verftisfching — 
Dit werk verrigt hebbende, dreef on$ de 
nieuwsgierigheid om te vemeemen, waar al 
dit gevallen Water blyven mogt. Wy gin¬ 
gen dan van deeze plaats weg, en wandel¬ 
den nevens den vlietenden Stroom, nu ge* 
makkelyk dan bezwaarlyk, door dit diep 
Uitgehold Kanaal naar beneden in de Valey, 
Somtyds ftonden wy flü, za g en om, en ont¬ 
dekten, dat het Water, op den afttand van 
honderd fchreeden, een verval van drie , en 
elders van meer voeten hadt-Op eeni- 
ge i plaatzen , daar het bedde, twintig voeten 
breed 
