WATERVALLEN. 407 
breed was, hadt de Stroom het witte uitge¬ 
kabbelde Zand zodanig met de afgevoerde 
zwarte Aarde geftreept, en doormengeld, dat 
wy eene pragtige marmeren vloer meenden 
te zien. Wy ftonden lang in beraad, alzo 
ons oog nooit iets zo fraai zag, om eene 
Tekening te maaken van deeze fpeling der 
Natuur; dan de tyd verboodt het ons —— 
Eindelyk, na meer dan twaalf honderd fchree- 
den ver in dit Kanaal geteld, eri in de 
al dieper gaande Valey afgezakt te zyn, 
kwamen wy aan het einde, daar het Water, 
aan den voet van andere Bergen gefluit, in 
eene Kom gevangen werdt, en deels, door 
de warmte uitgedampt, daar vervloog, deels 
onder den grond zich verloor. Terug ge- 
keerd,- herzagen wy met hetzelfde genoegen 
den Waterval , en begreepen, .dat het niet 
lang zal duuren, of het Water zal den ry- 
W es geheel wegneemen, en den Val aanmer- 
kelyker maaken, zullende den eerften dan 
buiten om het Meertje verlegd moeten wor¬ 
den - Gy kunt begrypen , dat wy eenen 
«ruimen, tyd van den dag met deeze bez lg - 
tjging doorbragten,, en over alles voldaan 
naar buis keerden. 
V De Befchryving, die gy my daarvan 
geeft, doet in my eene begeerte ontbranden, 
om dien Waterval te zien? 
A. Als wy verder op de Veluwe zullen 
Cc 4 ê ek0 ’ 
