eljjctbix ïTï irt. 42* 
onwaardig is, dat alles indedaad Verwohderfyk 
uitvnumehd efr 'zeer fch’öon is; wiant de Aller- 
hooglte, wiensdooïdringeiïd oog niets önt vlagt, 
en die by de eerfte Schepping alle toekomen¬ 
de Verfebynfelen volkomenlyk kende, getuigde' 
in eene verheeven’ uitfpraak, dat alles goed rtds. 
V. Ik ben vanr alles voldaan! Dan , haal* 
gy dat getuigenis aan, om daar mede dee&e , 
gêlyk onze eeffte Zamenibraalr, te fluiten ? 
A. Nu wy in zes Zamenfpraaken de Eï- 
genfchappen van Gods Werkèh, het Uit* 
fpanfel en de Hemelfche Llchaamen , de 
Lucht en de Verhevelingen, de Aarde en 
haare Gronden, het Lichaam en de Ziel vaa 
den Mensch’, de Bergen en de Duinen , de 
Zee en de Rivieren, het Water én het Vuur 
befchouwd hebben: nu ik U in die allen 
duizendmaalen het onbegrensd Alvermogen, 
de diépe Wysheid, de onnadenkelyke Goed¬ 
heid, de verbaazende Pragt, en de fchoörtfte 
Orde, zigtbaare proeven van de Grootheid 
des Scheppers, aangeweezen heb: nu het 
my, door zynen zegen , dus verre gelukt is, 
U uit eene doemwaardige onaandoenlykbeid 
en onoplettendheid omtrent deszelfs Wer¬ 
ken, vólgens- uwe eigen’ betuiging', te ruk¬ 
ken : nu gy over alles voldaan' zyt, (welk 
ten genoegen voor my, welk een zegen voor 
U 0 mag ik ditmaal eindigen, mids gy ééne 
voorwaarde volbrengt. 
Dd 3 
V. Wel* 
