44 
Dag is fchoori, de Nagt lelyk; het Paard 
is fchoon, de Ezel lelyk, om dat, naa- 1 
jnelyk, de Dag ons oog meer 'bekoort dan 
de Nagt, het Paard meer dan de Ezel; 
hoewel de innerlyke waarde der dingen 
«> ' veel niet verfchilt als de uitwendige 
vertooning. Het veragtelykfte Diertje , de j 
Luis zelve heeft alles wat noodig is, om 
onze verwondering op te kunnen wekken. 
V. En waarom befchouW ik ze dan 
niet zo gaarne , als eene gouden Vlieg? | 
A. Alleen uit vooroordeel, om dat men 
U tegen dit Diertje Van jongs af ingenomen 
heeft S’ of uit haat, om dat het dikwerf ■ 
tot eene geweldige geesfel is gebruikt ge- I 
worden, en zelfs yeele Menfchen den 
dood heeft aangedaan; of, eindelyk, We¬ 
gens de droevige aandoening, die gy op j 
haar aanfchouwen in ü voelt opkomen, 
dewyl zy U niets dan haveloosheid, el- | 
lende en fmert herinnert. 
V. Gy begint my te: leeren ook met an¬ 
dere oogen dat Diertje te bezien? 
A. Ik ben verzekerd, dat gy er min ; | 
der den neus van zoudt optrekken, als j 
ik het U, zonder deszelfs naam te noe- ; 
men, dus befchreef: daar is een Diertje, 
dat, gebooren zynde uit een eitje, al 
zyn leven zo blyft, uitgezonderd dat het 
fómtyds ’ van vel verandert, en , groot 
g«- 
1 
