epen, om er uit en in te kunnen gaan, 
wanneer het voedfel moet zoeken. Het 
Kokertje is, gelyk ik zeide, van buiten 
toegefteld uit de wolle of zyde, waarop 
bet Diertje zit : is deeze ftoffe groen, 
blaauw, of geel, dan is ook deszelfs 
koleur alzo. Het gebeurt egter, dat hier 
verfchil onder loopt, om dat zy fomtyds, 
hoewel zeiden , zulke hairtjes tot de kokers 
uitkippen, waarop de verw niet gevat heeft, 
en dan vindt men, by voorbeeld, op 
bruine lakens witte kokers. Binnen zyn ze 
gevoederd met de zagfte zyde, op dat 
het Diertje , dat ze zelf fpint, gemakke- 
lyk zou woonen, welker draaden zo fterk 
zyn, dat het beestje zelf daaraan kan bly- 
ven hangen. Met de za voorfte pooten, 
komende het ,lyf, ter halver wege, uit 
het kokertje , gaan de Motten voort, met 
de tien anderen houden ze het zelvé vast 
en fleepen het agter na. Worden zy groo-’ 
ter , en moet het huis deswege uitgelegd 
worden, dan fnyden zy het kokertje open, 
« vullen het weer aan met dezelfde ftof- 
aUes digt weevende. Het allervreemd. 
“ 1S > dat hunne maagjes de wolle die 
de Vylende ^nden afknaagen, verteeren, 
C " ,* y door die fpyze, waarin wy niet 
denken zouden, eenig voedfel te zitten. 
Wanneer zy geen eeten 
D 
beb- 
