V. Hoe weinig vermoedde ik zo veel© 
verwonderlyke dingen van de veragte Motten 
“ ZUlI , en hooren! Zekerlyk, gy opent my 
ai verder de oogen, om de Wonderen des 
Allerhoogften te vinden, waar ik ze an¬ 
ders nimmer gezogt zou hebben? 
A Daar ziet gy al weer een ander 
Infeft van eene verwonderlyke fchoonheid, 
en tevens van een vreemd maakfel, uit 
de daar liggende Boeken komende, in 
welken het zich veelal ophoudt, en daarom 
de boekworm geheten wordt. Ik wil het 
onbefchadigd vangen , hoewel er veel konst 
*oe behoort.Daar heb ik het» Ei. 
leve! bezie eens deeze zes pootjes, met 
welken het zo fnel als- aartig met horten 
en ftooten loopt: bezie deeze drie hoorns 
aan den Haart : bezie die dunne door- 
fchynende fchubben , welken , de lira alen 
des lichts terug fluitende, het Diertje ver¬ 
zilverd, of bedekt met de fynfte paarl- 
koleur doet fchynen -— Daar loopt een 
ander Diertje, tegen den muur op, in de 
geneeskunde hoog geachtwaarvoor egter 
veele onverftandige Lieden bang zyn. Een 
^ch, voor eene weerlooze pissebed 
bang , welk eene kinderagtigheid! Leer 
* 7 * met wmaak zien. ’t Is aschgraauw, 
plat, een weinig verheven ,- klein van 
* eenen mond naauwlyks te met- 
D a ken; 
hoofd. 
