sö MIERENLEEUW*. VEENMOL. 
kunne» komen - wanneer het aa%, 
eenige zandkorrels eene fyne Zyde vast- 
inaakt , welke het , al ronddraaiende T ' 
om zich zriven fpint , doch van binnen . 
een Huisje , getapisfeerd met zeer fchoon: 
paarlkoleurig 'fatyn toeftelt , en dat va», 
den eenen Zomer tot den anderen be* 
woont —— en wanneer het, eindelyk daar* 
uit komende , zich als eene fchoone Schar¬ 
hout vertoont , . gy, kunt dan , dunkt my, 
hy de overweeging van dit alles , niet 
ontkennen;, dat- dit Diertje eene eer voor] 
zynen Godlyken ■ Maaker is ? 
V. Nimmer kan ik dit ontkennen! Mogt 
ik het zien! 
A. Wy willen in ’t zand myner Hof¬ 
paden, anders in den gindfchèn grond zoe^j 
ken , of het ,er zich in .ophoudt , em 
het dan in een wyd glas, mét zand ge¬ 
vuld , zetten , om het in huis op 0H*| 
ze tafel van' naby te befchonwen. 
V. Dit is- er geen hol van ? 
A. Neen !• dit- komt immers-niet over* 
een met- de • gegeeven’ befchryving : da^ 
foopt een veenmol in. « - 
V. Welk-oen Diertje? _. 
A. Een Veenmol ! Hy is gewapend i» e£ 
een harnas , en met eene harde zaag & 
ieder der pooten. Laat ik er U mé e ‘ 
van zeggen ; hy zal ook uwe verwon^' 
ring 
