I©4 VELD-EN HÜISKRIEKE». 
de Klavecimbels van den beroemden ruo 
kers misfen. , 
V. Zyn er meer zulke Diertjes? 
A. Naast by de Sprinkhaanen en Kre¬ 
kels komen de veld- en huiskrieken j 
de eerden zwarter en dikker dan de laat- 
ften, die zo gemeenzaam agter de Ovens by 
onze Bakkers , en agter de Haardfteden | 
by onze Landlieden woonen , en, al hoo- 
ren ze hen, geheele avonden , en winter- 
fche nagten , vrymoedig doorzingen , en 
fchynen hen te willen vermaaken : terwyl 
de eerden het licht fchuuwen , en op het 
minste gerugt zwygen —— Zie daar drie 
zingende Infe&en , met dezelfde werktui¬ 
gen tot den Zang voorzien -- Gy zult 
egter ligtelyk kunnen waarneemen , dat er 
in de» Stemmen der Krekels zekere Val¬ 
len zyn» al kennen wy ze niet ; want 
als het Mannetje het Wyfje roept , doet 
het dit met een hard geluid , als fchreeu- 
wende ; doch nadert zy , dan laat hy zynfi 
Stem eenige. toonen daalen. 
V. Zou, ik immer die hoedanigheden in 
zulke geringe Infeöen gezogt hebben ï 
A. Wy vinden in de Schepping, dik¬ 
werf toevallig, doch meest door naauw- 
keurige Waarneemiugen , Wonderen , die 
wy niet verwagt hebben —— Gy ziet daar 
een klein bekend fraai Torretje' op een 
