Ïö3 DOODGRAVERS. 
In Kleefsland kaal eeten. Waar zou het 
heen , indien de Schepper de Varkens ettjf 
Kraaien geen bevel gegeeven hadt, om et' 
ons van te ontlasten ? Voor deezen zyfll 
zy eene lekkerify , en dit waarfchouwfj 
ons , de Kraaiennesten niet te fterk uit 
V. Wonderbaare levensmanier! 
A. Fraaier is dié van andere Torren»?' 
in mynen Tuin woonende , de poodgraJ 
vers geheeten , fterk naar Muskus ruiken* 1 ; 
de , welke reuk •>: dat vreemd is , meer 
dan twintig jaarw na hunnen dood , hun • 
byblyft. Devvyl doode Kikvorfchen , Mol¬ 
len , en Vogeltjes ons , door hunnen rot-’ 
tenden flank , in de Hoven verveelen, efl 
er foms Vogelen ontbreeken , om ze, tot j 
hun aas , weg te haaien , zo ftaan deeze j 
Torren ons dan gereedlyk ten dienste , die 
begravende in, éónen nagt op deeze wy* 
ze. Zy maaken eene holte ter grootte vafl v 
’t Lyk , dat zy uit ons oog willen weg- 
neemen , en den grond van onder hetzebi 
ve wegdoende , werpen zy eene krootw 
van aarde, als eene kleine fchans , ef 
om, die, als ’t heele werk gedaan en het 
Vogeltje in ’t graf gevallen is , over het 
zelve heen ftort , en dat bedekt. Zjf 
fchikken daarop ’t Lykje in ’t graf, trek¬ 
ken het met de veêren heen en weer- 
