114 ‘Verschil der rups et». 
V. Geen Mensch» dunkt my, hadt zul* I 
ke dingen, vóór deeze zo fchoone als J 
móéilyke waarneeraing , in deeze Diertje* J 
ooit kunnen gisfen ! maar zyn allé Rup* 
fen zo gevormd? 
A. Zo gy ’t binnengeftel van haar Lichi 
aam bedopltkan ik U dat niet verj 
zekeren , hoewel het waarfchynlyk iS. Toti 
nu toe', zo veel ik weet, is er niet meer* 
d?n ééne Rups door den gemelden Vader-j 
lander dus ontleed en befchreeven, waar¬ 
aan een 'onvermoeide arbeid van verfcheij 
den’ jaaren hefteed is. Men moet het ver-1 
nuft ,. de oogen en de handen van eenenj 
Lyonnet hebben , om zulks te ondernee-1 
V. De Rupfen , dunkt my, verfchille» j 
zeer in gedaante ? 
A. Gy fpreekt wél 1 Verwonder U niet,! 
wanneer gy eenige gladden vindt met eenj 
teêr "fyn vel , fomtyds doorfchynende —- 
anderen met wol of veele hairen , ftaan- 
de of aan het hoofd. , of aan de zyden*8 
of naar’t agterfte einde — fommigen ruw*,; 
met eene ongelyke huid als fegrynleer — 
anderen glad , doch met kleine knobbelt¬ 
jes , op eiken ring van ’t lyf verdeeld 
■i — eenigen met hoorns of fprieten op het 
hoofd - anderen met éénen hoorn op| 
haar agterfte , wiens gebruik ons noP h 
