DER. 
140 GEBOORTE 
op den- bodem der Cellen, wyl de jonge 
daaruit gekroopen Worm dan te veel plaats 
zou verliezen door ’t hinderend buitenbe- 
kleedfel van ’t Ei : hierom plakt zy het 
Eitje tegen den zolder , en het uitkomend 
Jong vindt er zich niet, door belemmerd -Mi 
Ondertusfehen worden , door de warmte ’ 
van zo veel duizend bewoners in den Korf,, 
de jongen dus uitgebroeid, tót de Eitjes d 
komen, in twee of drie dagen. Wormen, 
voort, en de Werkbyen weetende, (welk 
een vooruitzigt h wanneer het Eitje gekipt 
is , gaan derwaards , en geeven den jon¬ 
gen Wormen eene foort van byna fmaa- • 
keloos gelei. voor derzelver eerfte voed- 
fel : doch ouder en fterker wordende, 
krygen zy een ander, dat den aart van 
Honing heeft. De Wormen , door de 
Byen dus naarstig opgepast , tien of twaalf ' 
dagen lang , en nu gereed ftaande om te, 
veranderen in Popjes , krygen dan geen 
eeten meer , fchynen te verftyven , en • 
in eene flaap-ziekte te vervallen :. dan flui¬ 
ten de eerften de huisjes der Wormen.) 
met wasch , en deezen hierin vyftien da¬ 
gen gebleevén zynde , verbreeken eindelyk < 
de kluisters , haten het vel in het huis¬ 
je hangen , en vliegen als Byen uit. 
V. En wat gebeurt er , a ls deeze Jon¬ 
gen te‘ veel in getal zy n geworden? 
A. Wan- 
