te altyd thuis , en flaapt beftendig onder 
haar eigen. dak. De eerstgenoemde Slak* 
ken mogen den genisten en gelukkigen* 
ftaat van deeze wel benyden : zy woont 
in haar huisje, met fraaie verfchillende 
koleuren en ringen verfierd , of in een- 
deftig gevlakt bruin uitgedoscht, en ftaat 
het ruwe Winterweêr veilig door , rus¬ 
tende als de Natuur rust , en ontwaa* 
kende, als die ontwaakt. Beginnen de 
Planten te groeien , dan zet zy haare 
deur open-, én oordeelt, dat het ook tyd 
is , om voor den dag te komen. 
V. Zeg my iets meer van deeze aar- 
tige Slak en haar huisje? 
A. Gy moet my wél verftaan ! Ik heb 
de Schulp haar huisje genoemd , ■ doch * op' 
eene oneigenlyke wyze : het is niet au* 
ders dan een hard vel , waar mede zy 
gebooren wordt , en zonder welk zy niet 
•Ieeven kan ; eene foort van lym , die 
ütt haar lichaam vloeit , en onder ’t aan¬ 
groeien harder wordt Hoewel ze geene 
tanden heeft , bezit ze egter iets in 
de opperkaak , dat er naar gelykt, waar 
mede zy de bladeren , welken zy eet, 
eer fchraapt dan verbreekt. De flymagtjge 
ftoffe , die zy uit het lyf perst , dient 
baar , om zich vast te houden aan de 
Boomeu, als haar huisje omlaag hangt 
Gï' 
•J 
