V. Het eerste hebt gy (I Deel bladz. 
is8-130) kinderagtig en onverftandig ge¬ 
noemd , en het laatfte my fterk afgeraa- 
den , om dat de Donder zo dikwerf hoo- 
ge Boomeij treft. 
A. Van het laatfte hadden wy, in den 
voorigen Zomer , een voorbeeld in een 
Vaderlandsch Dorp , daar een Eikeboom, 
meer dan eenen voet dik en wel tweeën¬ 
dertig hoog , geraakt werdt. De Blixem- 
ftraal trof den Stam ter hoogte van byna 
vier voeten van den grond , wierp het 
geheele bovenftuk , agt voeten ver ge- 
fpleeten , met de takken op den grond, 
en fcheurde het ftaande gebleeven onder¬ 
deel des Statns dermaate , dat dit ftuk van 
vier voeten eene Pluim verbeeldde van gaave 
öukjes hout, vp ééne Iyn tot een’ halven duim 
dik , allen op één voetftuk ftaande, fom- 
migen zo breed als een mes , anderen als 
een Stroohalm. Onder den tronk kon men 
met eenen ftok , tusfchen de half uit den 
grond geraakte wortelen , als in een diep 
hol fteeken. Welk eene verwonderlyke 
werking !. 
V. Liever dan in de open’ lucht ge¬ 
bleeven , of komt de regen aan , in uw 
Huis gefchoolen ! Gy hebt my geleerd' 
niet gevoelloos by een Onweder te zyn »,• 
maar ook niet kinderagtig, niet flaafsch 
