»33 AVOND, 
komt ook eenige ftilte : men hoort flegts 
het geluid van de Klokken der Kerktoo- 
rens , het geroep der. Wagters , of de 
Stem der dronkenfchap op de Straaten. 
De luister des Hemels is er egter voor 
den opmerkzaamen Nagtbefchouwer , we¬ 
gens de enge Straaten én de menigte derj 
Huizen , meest verborgen : dan hier , hier j 
is het ruimfte uitzigt. De geweldigfte Don¬ 
kerheid , zo wyd verfchillende van de 
vfolyke majefteit des vollen Middags, zou 
hier heerfchen , prykte nu niet het hoo- 
ge des Hemels met tintelende Sterren, 
met millioenen Zonnen , mogelyk verzeld 
van millioenen Waerelden. Het wyde Uit- 
fpanfel , welker grootte alle onze denk¬ 
beelden verftompt , wordt oók verlicht 
door de geftreepte vlammen van ’t Noor¬ 
derlicht. Zie hoe het flikkert , en danst. 
Welk een fchoon - Verfchynfel ! Hoe lui- 
terryk is daarby de opkomst der Maane! 
Haar koud en bleek licht verbreidt over¬ 
all es eene flaauwe eenpaarige grysheid 
welke de onderfcheiding der dingen onze¬ 
ker maakt, en ons doet twyfelen, wat 
wy zien beweegen ; welke den eenzaame» 
. Wandelaar fchigtig doet voorttreed en. Wy* 
door deeze grootfche befchouwing des Ha¬ 
mels verrukt , zien uit in eene geweldi¬ 
ge ruimte , en voelen ons als omring 4 * 
van 
