VOEDING DER PLANTEN. ' 245 
befchouw ze , * en zeg ray dan ,, zoudt 
gy gelooven , dat ., gy de grondftoffen in 
uwe hand hebt , waaruit de blanke Le, 
lien, de purpere Stokroozen, de fraaie Ra¬ 
nonkels , de lieflyke Anjelieren de fmaa- 
kelyke fappgn der Druiven , der- Perfi- 
ken i der Peeren en der Appelen worden 
zamengefteld ———’ Een gedeelte van die 
doffe houdt zich in de aarde , in de 
lucht, in 'den regen-, fneeuw , nevel, 
‘en hagel op: en wanneer de Aarde, 
door ze telkens, te bezaaien , te veel van 
die doffen verliest % en dus uitgeput wordt, 
kan men 'ze door twee middelen<herftel- 
len , naamelyk , of door mest , . of door 
dezelve eenigen tyd braak te laaten lig¬ 
gen ,; dat is, één jaar te laaten rusten', 
gelyk onze Landlieden doen ,, in welk, 
laatfte geval de Lucht , de Regen en de 
- Zon alles wederom herdeden. 
V. Ik begryp niet, zo dezelfde doffen 
oorzaak van den groei der Planten zyn, 
waardoor derzelver fmaaken zo zeer kun¬ 
nen verfchiUen? 7 
A. • Ik begryp u! gy wilt, by. voor¬ 
beeld , zeggen : , hoe kunnen de Amers- 
foortfche , Nimweegfche en Vugtfche Knol¬ 
len ; hoe kan de Sellery van ’s Bosch, 
hoe kan de. Leidfehe Bloemkool ; hoe 
kunnen de Hoornfche geele Wortelen enz. 
