HÓS 
hebt myne zinnen verleevendigd door zo 
Veele fchoone dingen te zeggen van de 
Wortelen , van de Vaten en de Voedïnge 
der Planten. Welk eene geduurige wer¬ 
king der Godlyke Magt in zo veele ihil- 
lioenen Gewasfen , waarop te vooren my- 
ne gedachten nooit vielen , doet gy my 
dus opmerken ! Woest Ongeloof ! zou de 
Voorzienigheid ons dan vergeeten , als zy 
deeze geringe kruipende Aardgewasjes tel¬ 
kens gadeflaat en verzorgt? 
A. Waarvan nu verder gefprooken? 
V. Laat ons nu de Plant opwaards vol¬ 
gen , en alle derzelver Deden bezien; 
want , zyn de Wortels zo keurig en wy« 
gevormd , het overige , denk ik , za! 
niet minder zyn? 
A. Dit befluit is wettig ! ik zal het 
IJ bewyzen. 
V. Geeven wy dan nu acht op den 
stam der Planten of der Boomen? 
A. De Stammen der Planten (dit ver- 
eischt uwe eerfte opmerking) gaan allen 
regt op naar boven. Zaai een Graankor¬ 
rel , het onderfte boven ; het Worteltje 
zal zich naar beneden , doch de Stengel 
naar boven verheffen : buig den jongen 
Stengel nederwaards , zyn uiteinde zal 
Zich herftellen. 
V. Waarom dat? 
RS 
A. Hoe 
